પાંખોનું પારણું

એક નાનકડા બગીચામાં ફૂલુ નામનું પીળું ફૂલ રહેતું હતું. તેની પાંખડીઓ નરમ હતી. તેની પાસે લીલું ઘાસ હતું. રોજ સવારે સૂરજદાદા આકાશમાં આવતા. તે પોતાનાં કિરણોથી બગીચાને હળવેથી જગાડતા. ફૂલુ હસીને કહેતું, “સૂરજદાદા, તમે આવ્યા! હવે મારા મિત્રો પણ આવશે.” પાંદડાં પવનમાં ધીમે ધીમે હલતાં, જાણે સૌ તેને હા કહેતાં હોય.

થોડી વારમાં મીઠી મધમાખી આવી. તે નાનું ગીત ગાતી હતી, “ગણ ગણ ગણ, ખુશ છે મારું મન!” મીઠી ફૂલુ પાસે બેઠી અને બોલી, “હું તારો થોડો મીઠો રસ લઈ શકું?” ફૂલુએ ખુશ થઈને હા કહી. મીઠીએ ખૂબ ધીમેથી રસ લીધો. તેણે એક પણ પાંખડીને દુઃખ ન થાય તેનું ધ્યાન રાખ્યું. પછી તેણે ફૂલુનો આભાર માન્યો.

એટલામાં રંગી પતંગિયું ઊડતું આવ્યું. તેની પાંખો પર પીળા અને વાદળી રંગ હતા. રંગી ફૂલુની આસપાસ ધીમે ધીમે ફર્યું. “આજે આપણે શું રમીએ?” તેણે પૂછ્યું. મીઠી બોલી, “ચાલો, રંગ શોધવાની રમત રમીએ!” રંગીએ લીલું પાંદડું શોધ્યું. મીઠીએ લાલ ફૂલ શોધ્યું. ફૂલુએ ઉપર જોઈને કહ્યું, “મને સૂરજદાદાનો સોનેરી રંગ મળ્યો!” બધાં હસી પડ્યાં.

રમતાં રમતાં તેમને ઘાસ પાસે એક નાનો છોડ દેખાયો. તેનાં બે જ પાંદડાં હતાં. તેની બાજુની માટી થોડી સૂકી હતી. “આપણા નવા મિત્રને પાણી જોઈએ,” ફૂલુએ કહ્યું. ત્યાં એક નાની છોકરી પાણીનો ડબ્બો લઈને આવી. તેણે છોડ પાસે થોડું પાણી રેડ્યું. મીઠી અને રંગી ખુશ થઈને તેની આસપાસ ઊડ્યાં. છોકરીએ હસીને કહ્યું, “હવે તું ધીમે ધીમે મોટો થજે.”

છોકરીને ફૂલુ બહુ ગમ્યું. તે તેની પાસે બેઠી અને તેને જોતી રહી. “હું તને તોડીશ નહીં,” તેણે કહ્યું. “તું અહીં જ સરસ લાગે છે. મીઠીને તારો રસ મળે છે. રંગીને તારી પાસે બેસવું ગમે છે.” ફૂલુ ખુશ થયું. સૂરજદાદાએ નરમ કિરણો મોકલ્યાં. બગીચામાં બધાંએ જાણ્યું કે ફૂલો, છોડ અને નાનાં જીવને પ્રેમથી સાચવવાં જોઈએ.

બપોર પછી ઠંડો પવન આવ્યો. ફૂલુ થોડું ઝૂલ્યું. રંગી એક મોટા પાંદડા પર આરામ કરવા બેઠું. મીઠીએ ધીમા અવાજે ગીત ગાયું. છોકરીએ નીચે પડેલાં સૂકાં પાંદડાં ભેગાં કરીને માટી પાસે મૂક્યાં. પછી તે ઘરે ગઈ. સૂરજદાદા ધીમે ધીમે નીચે જવા લાગ્યા. આકાશ ગુલાબી થયું. “આજનો દિવસ કેટલો સરસ હતો!” રંગીએ કહ્યું. ફૂલુએ હળવેથી માથું હલાવ્યું.

સાંજ પડી ત્યારે મીઠી પોતાના ઘરે ગઈ. રંગીએ પાંદડાની નીચે નાની જગ્યા શોધી અને પાંખો વાળી દીધી. ફૂલુએ પોતાની પાંખડીઓ ધીમેથી બંધ કરી. સૂરજદાદાએ કહ્યું, “શુભ રાત, વહાલા મિત્રો. સવારે ફરી મળીશું.” બગીચો શાંત થયો. પવન ધીમેથી હાલરડું ગાવા લાગ્યો. બધાં સુરક્ષિત અને ખુશ હતાં. નાનાં પાંદડાં પણ આરામ કરતાં હતાં. મીઠી, રંગી અને ફૂલુ મીઠાં સપનાં જોતાં ઊંઘી ગયાં.