गाजराची गोड कुजबुज

एका छोट्या घरात सई नावाची मुलगी राहत होती. घराला निळे दार आणि दोन छोट्या खिडक्या होत्या. अंगणात गौरी गाय राहत होती. तिच्या जवळ चिऊ नावाचे पिवळे पिल्लू खेळत असे. चिऊ अगदी मऊ होते. ते चालताना टुपटुप आवाज करत असे. सई रोज सकाळी दोघांना म्हणायची, “उठा, उठा! आपला छान दिवस सुरू झाला!” मग सगळे एकमेकांकडे पाहून हसायचे.

एके दिवशी सई अंगणात आली. तिच्या हातात एक ताजे गाजर होते. ते लांब, केशरी आणि अगदी स्वच्छ होते. गाजराची हिरवी पाने वाऱ्यावर हलत होती. चिऊने मान वर केली. “हे काय आहे?” त्याने विचारले. “हे गाजर आहे,” सई म्हणाली. “ते खायला छान लागते.” गौरीने हळूच मान हलवली. चिऊ गाजराकडे बघत राहिले. त्याला ते छोटी केशरी बासरी वाटले.

“मला गाजराची बासरी वाजवायची आहे!” चिऊ म्हणाले. सई खळखळून हसली. “अरे, ही बासरी नाही. पण ती खाताना कुरकुर आवाज येतो!” तिने गाजर धुतले आणि स्वतःसाठी छोटे तुकडे केले. चिऊसाठी अगदी थोडे गाजर बारीक किसले. गौरीला तिचा चारा दिला. त्यासोबत गाजराचा छोटा तुकडाही दिला. तिघे अंगणात बसले. वर झाडाची पाने अलगद डोलत होती. जेवणाची मजा सुरू झाली.

चिऊने आधी आपले दाणे टिपले. मग थोडे किसलेले गाजर खाल्ले. “अरे वा! हे तर छान आहे!” ते म्हणाले. सईने गाजराचा तुकडा खाल्ला. “कुरकुर!” असा आवाज झाला. गौरी चारा चावत होती. चिऊ तिच्याकडे पाहून म्हणाले, “आपण सगळे वेगवेगळे खातो!” “हो,” सई म्हणाली. “पण आपण सगळे चांगले, ताजे अन्न खातो.” गौरीने आनंदाने हंबरून जणू होकार दिला.

दुपारी सईने छोट्या बागेला पाणी घातले. चिऊ तिच्या मागे टुपटुप चालले. बागेत पालक, गाजरे आणि इतर भाज्या होत्या. “या भाज्या आपल्या जेवणात येतात,” सई म्हणाली. “फळे, भाज्या, डाळ आणि भाकरी खाल्ली की आपल्या शरीराला वाढायला मदत होते.” चिऊ म्हणाले, “आणि मला माझे दाणे!” गौरी म्हणाली, “मला माझा ताजा चारा!” मग तिघे झाडाच्या सावलीत थोडा वेळ शांत बसले.

संध्याकाळी घरात छान वास येऊ लागला. सईच्या आईने भाजी, डाळ आणि मऊ भाकरी केली होती. सईने हात धुतले आणि पोटभर जेवली. चिऊनेही आपले अन्न खाल्ले. गौरीने चारा खाऊन पाणी प्यायले. सई अंगणात आली आणि म्हणाली, “आज आपण छान खेळलो आणि चांगले खाल्ले. रोज आरोग्यदायी अन्न खायचे!” चिऊने आनंदाने पंख हलवले. गौरीने तिच्या हाताला हलकेच नाक लावले.

आता आकाशात चंद्र आला होता. घराच्या खिडकीतून मऊ प्रकाश दिसत होता. सईने चिऊला त्याच्या छोट्या टोपलीत ठेवले. टोपलीत स्वच्छ, मऊ कापड होते. गौरीही आपल्या जागी निवांत बसली. “शुभ रात्री,” सई हळू आवाजात म्हणाली. चिऊने डोळे मिटले. गौरीचा श्वास हळूहळू चालू होता. सई पांघरूण घेऊन झोपली. बाहेर पाने हलके हलत होती. घरात सारे सुखात होते. थोड्याच वेळात सगळ्यांना गोड झोप लागली.