Hikab ng Buwan

Sa isang tahimik na dagat, may munting dolpin na ang pangalan ay Lili. Mahilig siyang lumangoy at ngumiti. Tuwing gabi, tumitingin siya sa buwan. Bilog ito at maliwanag, na parang malaking ilaw sa langit. “Magandang gabi, Buwan!” bati ni Lili. Parang ngumiti rin ang buwan habang marahang kumikislap ang tubig sa paligid niya.

Isang gabi, nakita ni Lili ang maliit na bangkang si Bibi. Nakalutang ito malapit sa dalampasigan. May dala itong malambot na unan at kumot na asul. “Kumusta, Bibi?” tanong ni Lili. “Mabuti naman,” sagot ng bangka. “Gusto kong makinig sa awit ng dagat bago matulog.” “Sasamahan kita,” sabi ni Lili. Masaya silang nagtabi sa ilalim ng buwan.

Dumating ang munting alon na si Nini. Dahan-dahan nitong hinaplos ang gilid ni Bibi. “Maaari ba akong sumama?” tanong niya. “Oo naman!” sagot ni Lili. “May lugar dito para sa iyo.” Natuwa si Nini. Umangat siya nang kaunti, saka bumaba. Gumawa siya ng mahinang tunog: shhh, shhh, shhh. Para itong awit na kay sarap pakinggan bago matulog.

May maliit na isdang lumapit sa kanilang tatlo. “Gusto ko ring marinig ang awit,” sabi nito. “Halika,” sagot ni Bibi. “Dito ka sa tabi ko.” Gumalaw nang kaunti si Lili upang may lugar ang isda. Hinaplos naman ni Nini ang tubig sa paligid nito. “Salamat,” sabi ng isda. Masaya itong lumangoy nang mabagal sa ilalim ng bangka.

Nakatingin ang buwan sa magkakaibigan. Ipinadala nito ang banayad na liwanag sa dagat. Kumintab ang likod ni Lili. Kuminang ang gilid ni Bibi. Maging si Nini ay tila may suot na pilak na laso. “Salamat sa iyong ilaw, Buwan,” sabi ni Lili. “Ang ganda ng gabi kapag magkakasama tayo.” Tahimik na tumango ang bangka habang marahan itong umuugoy.

“Alam ninyo,” sabi ni Lili, “mas masaya kapag mabait tayo sa lahat.” “Tama,” sagot ni Bibi. “Kahit maliit na isda, may lugar dito.” “At kahit munting alon,” dagdag ni Nini. Natawa sila nang mahina. Pagkatapos, bumati sila sa mga isdang dumaraan. May ngiti, may salamat, at may magandang gabi para sa bawat isa. Lalong sumaya ang kanilang munting pagtitipon.

Hindi nagtagal, humikab si Bibi at humiga sa kanyang malambot na unan. Humina ang awit ni Nini. Nagpahinga ang munting isda sa tabi ng isang bato. Pumikit din si Lili habang marahang lumulutang. “Magandang gabi sa lahat,” bulong niya. Sa taas, tila humikab din ang buwan. Tahimik ang dagat. Banayad ang ilaw. At ang magkakaibigan ay nakatulog nang payapa at masaya.