Ayın Ninni Cebi

Küçük kedi Pamuk, sarı bir evde yaşardı. Yumuşak bir yatağı, mavi bir kabı ve çok sevdiği bir topu vardı. Her akşam bahçeye çıkar, çiçeklere bakardı. O akşam gökyüzünde kocaman bir ay vardı. Pamuk başını kaldırdı. “Merhaba Ay!” dedi. Sonra kuyruğunu sallaya sallaya bahçedeki beyaz çiçeğin yanına gitti. Çiçek, hafif rüzgârda usulca sallanıyordu.

Beyaz çiçeğin adı Papatya idi. Pamuk ona her gün selam verirdi. Ama bugün Papatya başını biraz eğmişti. “Bir şeye ihtiyacın var mı?” diye sordu Pamuk. “Biraz su içsem iyi olur,” dedi Papatya. Pamuk hemen evin kapısına koştu. Evdeki küçük kız Elif’e seslendi. “Miyav! Papatya su istiyor!” Elif gülümseyerek küçük su kabını aldı.

Elif, Papatya’nın dibine yavaşça su döktü. Toprak suyu içti. Papatya başını kaldırıp beyaz yapraklarını açtı. “Teşekkür ederim!” dedi. Pamuk burnunu çiçeğe yaklaştırdı. Mis gibi kokuyordu. Elif de yere oturdu. “Sana iyi gelen başka bir şey var mı?” diye sordu. Papatya, “Tatlı bir ses duymayı çok severim,” dedi. Pamuk hemen Elif’e baktı.

Çünkü Elif’in küçük bir kemanı vardı. Elif eve gidip kemanını getirdi. Yanına annesi de oturdu. Elif kemanı çenesinin altına koydu. Yayını tellerin üstünde yavaşça gezdirdi. İnce, yumuşak bir ses çıktı. Pamuk kulaklarını dikti. Papatya hafifçe sallandı. Ay da bulutların arasından onları izledi. Bahçe sanki bu küçük şarkıyı dinlemek için sessizce bekledi.

Tam o sırada küçük bir salyangoz geldi. Çok yavaş yürüyordu. Pamuk onu görünce yanındaki yaprağı biraz itti. “Burada sana da yer var,” dedi. Elif şarkısını salyangoz için de çaldı. Papatya, “Hep birlikte dinlemek ne güzel!” dedi. Ayın ışığı hepsinin üstüne düştü. Küçük salyangoz, “Beni de çağırdığınız için teşekkür ederim,” diye fısıldadı.

Pamuk mutlu mutlu mırıldandı. Elif, “Herkese iyi davranınca birlikte mutlu oluruz,” dedi. “Küçük bir selam, biraz yardım ve yanımızda bir yer vermek bile yeter.” Pamuk başını salladı. Papatya’ya su bulmuştu. Salyangoza yer açmıştı. Şimdi hepsi arkadaştı. Elif son bir şarkı çaldı. Bu şarkı çok yavaştı. Sanki ayın cebinden çıkan yumuşacık bir ninniydi.

Sonra uyku zamanı geldi. Elif kemanını kutusuna koydu. Annesinin elini tutup eve girdi. Pamuk da küçük yatağına kıvrıldı. Bahçede Papatya yapraklarını dinlendirdi. Salyangoz bir yaprağın altına yerleşti. Ay, pencereden içeri usulca ışık verdi. “İyi geceler, güzel arkadaşlar,” diye fısıldadı Elif. Pamuk gözlerini kapattı. O gece hepsi tatlı bir uykuya daldı.